22-ാം ദിവസം – പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ്

“അവർ രണ്ടാമത്തെ ആഴ്ച പരിശുദ്ധകന്യകയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിനായി ഉപയോഗിക്കണം” (നമ്പർ 229 കാണുക). നാം മറിയത്തിലൂടെ യേശുവിനോട് ഐക്യപ്പെടണം. ഇതാണ് ഈ ഭക്തിയുടെ സ്വഭാവം. അതുകൊണ്ട് നാം രണ്ടാമത്തെ ആഴ്ച പരിശുദ്ധകന്യകയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിനായി വിനിയോഗിക്കുവാൻ വിശുദ്ധ ലൂയിസ് ഡി മോൺഫോർട്ട് നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. മറിയം നമ്മുടെ രാജ്ഞിയും മദ്ധ്യസ്ഥയുമാണ്; നമ്മുടെ അമ്മയും നാഥയും. അവളുടെ രാജ്ഞിത്വത്തിന്റെയും, മാദ്ധ്യസ്ഥ്യത്തിന്റെയും, മാതൃത്വത്തിന്റെയും ഫലങ്ങളെന്തെല്ലാമാണെന്നും അതോടൊപ്പം അവളുടെ ഔന്നത്യത്തിന്റെയും പ്രത്യേകാവകാശങ്ങളുടെയും സ്വഭാവമെന്തെല്ലാമെന്നും നാം അറിയണം. കാരണം ഇവയാണല്ലോ ഈ ഭക്തിക്കു അടിസ്ഥാനമായിട്ടുള്ളതും, പിന്നീടുള്ള ഫലങ്ങൾക്കു നിദാനമായിട്ടുള്ളതും. നമ്മുടെ അമ്മ ഒന്നാന്തരം ഒരു മൂശയാണ്. അവളുടെ നിയോഗങ്ങളും മാനസിക ഭാവങ്ങളും നമ്മുടേതാകേണ്ടത് ഈ മൂശയിൽ വച്ചാണ്. മറിയത്തിന്റെ ആന്തരിക ജീവിതം പഠിക്കാതെ ഇതു നമുക്കു സ്വന്തമാക്കുക അസാദ്ധ്യമത്രേ. എന്നുവച്ചാൽ അവളുടെ പുണ്യങ്ങൾ, അവളുടെ വിചാരവികാരങ്ങൾ, അവളുടെ വ്യാപാരങ്ങൾ, ക്രിസ്തുരഹസ്യത്തിലെ അവളുടെ ഭാഗഭാഗിത്വം, അവിടുത്തോടുള്ള ഐക്യം ഇവയെല്ലാം നമ്മുടെ പഠനവിഷയമാക്കണം.

105. പരിശുദ്ധകന്യകയോടുള്ള അയഥാർത്ഥ ഭക്തിയുടെ പൊള്ളത്തരവും അതിനെ ത്യജിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയും നാം മനസ്സിലാക്കി. ഇനി യഥാർത്ഥഭക്തിയുടെ സ്വഭാവം നമുക്കു പഠിക്കാം. അതിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ: (1) ആന്തരികം (2) മൃദുലം (3) പരിശുദ്ധം (4) സുസ്ഥിരം (5) നിസ്വാർത്ഥം. 1. ആന്തരികം 106. യഥാർത്ഥമരിയഭക്തി ആന്തരികമാണ്. ഹൃദയവും മനസ്സുമാണ്, അതിന്റെ ഉറവിടങ്ങൾ. മറിയത്തെപ്പറ്റിയുള്ള മതിപ്പിലും അവളുടെ മഹത്ത്വത്തെപ്പറ്റിയുള്ള വലിയ ആദരവിലും അവളോടുള്ള സ്നേഹത്തിലും നിന്നാണ് അതു പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നത്. 2. മൃദുലം 107. ഒരു കുഞ്ഞിനു തന്റെ പ്രിയമാതാവിലുള്ളതുപോലെ സുദൃഢമാണ്, യഥാർത്ഥ ഭക്തർക്കു മറിയത്തിലുള്ള പ്രത്യാശയും ആശ്രയവും. വലിയ വിശ്വാസത്തോടും നിഷ്കളങ്കമായ ശരണത്തോടും കൂടി ആദ്ധ്യാത്മികവും ശാരീരികവുമായ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളിലും നിഷ്പ്രയാസം മറിയത്തെ സമീപിക്കുവാൻ അതു നമുക്കു പ്രചോദനം നല്കും. തന്നിമിത്തം, എവിടെവച്ചും എപ്പോഴും എന്തിനും നാം മാതാവിന്റെ സഹായം അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. സംശയങ്ങളിൽ പ്രബോധനവും മാർഗ്ഗഭ്രംശങ്ങളിൽ നേർവഴിയും പരീക്ഷകളിൽ താങ്ങും ബലഹീനതകളിൽ ശക്തിയും അധഃപതനത്തിൽ സമുദ്ധാരണവും അധൈര്യത്തിൽ ധീരതയും മനഃചാഞ്ചല്യങ്ങളിൽ ദൃഢചിത്തതയും അവൾ തരും. അതിനാൽ, ജീവിതത്തിലെ കുരിശുകൾ, വിഷമതകൾ, നിരാശതകൾ എന്നിവയിൽ ആശ്വാസം തേടി നാം മാതൃസമക്ഷം അണയുന്നു. ആദ്ധ്യാത്മികമോ ശാരീരികമോ ആയ എല്ലാ കഷ്ടതകളിലും മറിയമാണ് നമ്മുടെ ആശ്രയം. ഇപ്രകാരം ചെയ്യുന്നത് അവളെ അലട്ടുമെന്നോ, ക്രിസ്തുവിനെ അപ്രീതിപ്പെടുത്തുമെന്നോ യാതൊരു ഭയവും അവരിൽ ഉളവാക്കുന്നില്ല. 3. വിശുദ്ധം 108. യഥാർത്ഥ മരിയഭക്തി വിശുദ്ധമാണ്. ഈ ഭക്തി നമ്മെ പാപത്തിൽനിന്നു ദൂരെയകറ്റും. മാത്രമല്ല, പരിശുദ്ധ കന്യകയുടെ പുണ്യങ്ങളെ അനുകരിക്കുവാൻ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. അവളുടെ അഗാധമായ എളിമയും സജീവവിശ്വാസവും അന്ധമായ അനുസരണവും നിരന്തരമായ പ്രാർത്ഥനയും എല്ലാറ്റിലുമുള്ള ആശാനിഗ്രഹവും ദൈവിക പരിശുദ്ധിയും ഊഷ്മളമായ സ്നേഹവും വീരോചിതമായ ക്ഷമയും മാലാഖയെപ്പോലുള്ള മാധുര്യവും ദിവ്യജ്ഞാനവും നമ്മിലേക്ക് അവൾ പകരുന്നു. പരിശുദ്ധ കന്യകയിൽ പ്രശോഭിച്ചിരുന്ന പത്തുപ്രധാന പുണ്യങ്ങളാണിവ. 4. സുസ്ഥിരം 109. യഥാർത്ഥ ഭക്തിയുടെ മറ്റൊരു ലക്ഷണം സ്ഥിരതയാണ്. നന്മയിൽ അതു നമ്മെ ഉറപ്പിക്കും. ഭക്തകൃത്യങ്ങൾ അത്രപെട്ടെന്നു ഉപേക്ഷിച്ചു കളയാൻ അനുവദിക്കുന്നില്ല. ലോകത്തെയും ലൗകായതികത്വത്തെയും ജഡികപ്രവണതകളെയും പ്രകോപനങ്ങളെയും പൈശാചിക പരീക്ഷകളെയും നേരിടുവാൻ വേണ്ട ധൈര്യം അതു നമുക്കു പ്രദാനം ചെയ്യും. ആകയാൽ, ഒരു യഥാർത്ഥ മരിയഭക്തൻ ചഞ്ചലമനസ്കനോ സംശയാലുവോ ഭീരുവോ അസ്ഥിരനോ അസ്വസ്ഥനോ അല്ല. പക്ഷേ അവൻ ഒരിക്കലും പാപത്തിൽ വീഴുകയില്ലെന്നോ, അവന്റെ ഭക്തവികാരങ്ങൾ എന്നെന്നും ഒന്നുപോലെ നിലനില്ക്കുമെന്നോ വരുന്നില്ല. പാപത്തിൽ നിപതിക്കുന്നെങ്കിൽ, തന്റെ നല്ല മാതാവിന്റെ പക്കലേക്ക് ഇരുകരങ്ങളും നീട്ടി സഹായാഭ്യർത്ഥനയുമായി അവനണയും. ഭക്തകൃത്യങ്ങളിൽ ഒരഭിരുചിയും തോന്നാതിരുന്നാലും അവൻ കുലുങ്ങുകയില്ല. കാരണം, വിശ്വസ്തനും ഉത്തമനുമായ മരിയഭക്തൻ ഇന്ദ്രിയാനുഭൂതിവഴിയല്ല, പ്രത്യുത, മറിയത്തിലും ക്രിസ്തുവിലുമുള്ള വിശ്വാസം വഴിയാണു ജീവിക്കുന്നത് (ഹെബ്രാ. 10:38). 5. നിസ്വാർത്ഥം 110. ഇതാണ് ഈ ഭക്തിയുടെ ഒരു പ്രധാന ചിഹ്നം. നമ്മുടെ താത്പര്യങ്ങളെ അന്വേഷിക്കാതെ, ദൈവത്തെ മാത്രം അന്വേഷിക്കുവാനും, ദൈവത്തെ അവിടുത്തേ പരിശുദ്ധഅമ്മയിൽ തേടുവാനും അതു നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. താത്ക്കാലികമോ നിത്യമോ ശാരീരികമോ ആയ, സ്വാർത്ഥലാഭത്തെ ലാക്കാക്കിയല്ല, അവളത് അർഹിക്കുന്നതുകൊണ്ടും അവൾവഴി ദൈവം ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടേണ്ടതുകൊണ്ടുമാണ്, യഥാർത്ഥ മരിയഭക്തർ ഈ മഹാരാജ്ഞിയെ ശുശ്രൂഷിക്കുക. അനുഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നതുകൊണ്ടോ ഇനിയും ദാനങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്നതുകൊണ്ടോ അല്ല അവർ മറിയത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നത്. അവൾ സ്നേഹയോഗ്യയാണ്; അതുമാത്രമാണ്, അവർ അവളെ സ്നേഹിക്കാൻ കാരണം. ആദ്ധ്യാത്മികക്ലേശങ്ങളിലും ആദ്ധ്യാത്മികാനന്ദങ്ങളിലും ഒന്നുപോലെ അവർ അവളെ സ്നേഹിക്കുകയും ശുശ്രൂഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഹേതുവുമിതാണ്. കാനായിലെ കല്യാണവിരുന്നിലും, കാൽവരിയിലെ കുരിശിൻ ചുവട്ടിലും അവർ ഒന്നുപോലെ അവളെ സ്നേഹിക്കും. ഓ! നിസ്സ്വാർത്ഥമായി മാതൃശുശ്രൂഷചെയ്യുന്ന ഭക്തർ ദൈവത്തിന്റെയും അവിടുത്തേ പരിശുദ്ധമാതാവിന്റെയും ദൃഷ്ടിയിൽ എത്ര പ്രിയങ്കരരും വിലയുള്ളവരുമല്ല! എന്നാൽ, ആധുനിക കാലത്ത് അപ്രകാരമുള്ളവർ എത്ര വിരളം! അങ്ങനെയുള്ളവരുടെ സംഖ്യ വർദ്ധിക്കുവാൻ വേണ്ടിയാണ് രഹസ്യമായും പരസ്യമായും ഞാൻ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളവ ഇവിടെ രേഖപ്പെടുത്തുക. എന്റെ സുദീർഘമായ മിഷൻ പ്രവർത്തനത്തിൽ അവ ഒത്തിരിയേറെ ഫലം പുറപ്പെടുവിച്ചു.