6-ാം ദിവസം – പ്രായശ്ചിത്തത്തിലൂടെയും ആത്മനിഗ്രഹത്തിലൂടെയും ലോകത്തിന്റെ ആത്മാവിൽ നിന്ന് സ്വയം ശൂന്യമാക്കുക

“ആദ്യഘട്ടം, ലോകാരൂപിയെ ബഹിഷ്ക്കരിക്കുന്നതിൽ ഉപയോഗിക്കുക. അത് യേശുവിന്റെ അരൂപിക്കു കടകവിരുദ്ധമാണല്ലോ.” ദൈവത്തിന്റെ സർവ്വാധികാരത്തെ നിഷേധിക്കുകയാണല്ലോ ലോകാരൂപി ചെയ്യുക. പാപവും അനുസരണക്കേടും വഴിയാണ് ഈ നിഷേധം പ്രകടമാകുന്നത്. അങ്ങനെ യേശുവിന്റെയും മറിയത്തിന്റെയും അരൂപിക്കു വലിയ പ്രതിബന്ധം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. മാംസത്തിന്റെ ദുരാശ, കണ്ണുകളുടെ ദുരാശ, ജീവിതത്തിന്റെ അഹങ്കാരം ഇവയെ അതു സ്വയം പ്രകടമാക്കുകയും അങ്ങനെ ദൈവികനിയമത്തെ ധിക്കരിക്കുകയും സൃഷ്ടികളെ ദുരുപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എല്ലാത്തരത്തിലുമുള്ള പാപങ്ങൾ, പാപത്തിലേക്കുള്ള പിശാചിന്റെ പ്രേരണകൾ, മനസ്സിനെ തെറ്റിലേക്കും അന്ധതയിലേക്കും നയിക്കുന്നവ, ഇച്ഛാശക്തിയെ തിന്മയിലേക്കു വശീകരിക്കുന്നവ – ഇവയൊക്കെയാണ് ലോകത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ. വ്യക്തികളും, സ്ഥലങ്ങളും, വസ്തുക്കളും വഴി പാപത്തിലേക്കു വഴുതിവീഴുവാൻ തക്കവിധത്തിൽ പ്രയോഗിക്കുന്ന വശീകരണങ്ങളും പുറംമോടികളുമാണ് അവന്റെ ആഡംബരങ്ങൾ.

യഥാർത്ഥമായ പരിപൂർണ്ണതയിലും ധർമ്മത്തിലും പ്രശോഭിച്ചിരുന്ന വിശുദ്ധ പിതാക്കന്മാരുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ നോക്കുക; അപ്പോൾ നാം ചെയ്യുന്നത് വളരെ തുച്ഛമാണെന്നും, മിക്കവാറും ശൂന്യമാണെന്നും കാണാൻ കഴിയും. കഷ്ടം! അവരുടേതുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ നമ്മുടെ ജീവിതമെന്താണ്? സിദ്ധന്മാരും, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹിതന്മാരും വിശപ്പിലും ദാഹത്തിലും, തണുപ്പിലും, നഗ്നതയിലും, അദ്ധ്വാനത്തിലും, ക്ഷീണത്തിലും, ജാഗരണത്തിലും, ഉപവാസത്തിലും, പ്രാർത്ഥനയിലും, ധ്യാനത്തിലും, ഒട്ടധികം പീഡനങ്ങളിലും, നിന്ദനങ്ങളിലും ദൈവത്തെ സേവിച്ചു. 2. ഹാ! എത്രയധികം ക്ലേശഭൂയിഷ്ഠങ്ങളായ അരിഷ്ടതകൾ, ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലടികളെ പിന്തുടർന്ന ധർമ്മദൂതന്മാരും, രക്തസാക്ഷികളും, ധർമ്മചാരികളും, കന്യകമാരും, മറ്റെല്ലാവരും സഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, ഈ ലോകത്ത് തങ്ങളുടെ ജീവനെ നിത്യജീവനുവേണ്ടി അവർ വെറുത്തു. ഓ! എത്ര നിഷ്കൃഷ്ടവും നിസ്വാർത്ഥവുമായ ജീവിതം വിശുദ്ധ പിതാക്കന്മാർ മരുഭൂമിയിൽ നയിച്ചു! എത്ര ദീർഘവും ക്ലേശകരവുമായ പ്രലോഭനങ്ങൾ അവർ സഹിച്ചു! എത്രയധികം പ്രാവശ്യം അവർ ഉപദ്രവിക്കപ്പെട്ടു! തീക്ഷ്ണതയേറിയ എന്തുമാത്രം പ്രാർത്ഥനകൾ അടിക്കടി അവർ ദൈവത്തിന് സമർപ്പിച്ചു! എന്തു കർക്കശമായ ഉപവാസം അവർ അനുഷ്ഠിച്ചു! എത്ര മഹത്തായ ഉത്സാഹവും തീക്ഷ്ണതയും തങ്ങളുടെ ആത്മീയപുരോഗതിയിൽ അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു! എത്ര ശക്തിയേറിയ സമരം ദുശ്ശീലത്തെ ജയിക്കാൻ അവർ നടത്തി! എത്ര പരിശുദ്ധവും സരളവുമായിരുന്നു ദൈവത്തെ സംബന്ധിച്ചുള്ള അവരുടെ ഉദ്ദേശ്യം! അവർ പകൽ മുഴുവനും അദ്ധ്വാനിക്കുകയും രാത്രിയിൽ ദീർഘമായ പ്രാർത്ഥനകളിൽ മുഴുകിയിരിക്കയും ചെയ്തു; വേലയിലേർപ്പെട്ട സമയത്തുപോലും അവർ മാനസികമായി പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു. 3. സമയം മുഴുവൻ അവർ പ്രയോജനകരമായി ചിലവിട്ടു; അവർ ദൈവവുമായി കഴിഞ്ഞുകൂടിയ മണിക്കൂറുകൾ നിമിഷങ്ങളായി അവർക്കു തോന്നി. ഈശ്വരധ്യാനത്തിന്റെ മഹനീയമാധുര്യത്താൽ ശരീരപോഷണത്തിന്റെ ആവശ്യം അവർ വിസ്മരിച്ചു. സ്വത്തുക്കളെയും സ്ഥാനമാനങ്ങളെയും ബഹുമതികളെയും സ്നേഹിതരെയും ബന്ധുക്കളെയും അവർ പരിത്യജിച്ചു; ലൗകികമായ യാതൊന്നും അവർ ആഗ്രഹിച്ചില്ല; ജീവിതത്തിന് ആവശ്യമുള്ള സാധനങ്ങൾ അപൂർവ്വമായി മാത്രമേ അവർ ഉപയോഗിച്ചുള്ളൂ. ശരീരത്തെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നത്, ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ പോലും അവർക്ക് ക്ലേശകരമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ലൗകികമായി അവർ ദരിദ്രരായിരുന്നു. എന്നാൽ, ദൈവാനുഗ്രഹത്താലും പുണ്യത്തിലും അവർ സമ്പന്നരായിരുന്നു. ബാഹ്യമായി അവർ ക്ഷാമം അനുഭവിച്ചു; എന്നാൽ, ആന്തരികമായി അവർ ദൈവാനുഗ്രഹത്താലും സമാശ്വാസത്താലും സമ്പുഷ്ടരായിരുന്നു.